Egzotyka w Ojczyźnie(!) Wieszcza

Autor tekstu: Wiola >Fi< Myszkowska

      Za oknem jest jak jest. Miała być Złota Polska, a wyszła Szara Angielska (ciekawe dlaczego...). Nie przyjmuję do wiadomości, że wakacji już nie ma. Nie przyjmuję do wiadomości, że to mój rok maturalny. Dlatego dzisiaj wrócę jeszcze do pięknych, słonecznych chwil i podzielę się obserwacjami z miejsca egzotycznego, mimo że leży tuż za miedzą.
      Litewski kurort nadmorski, zwany Palangą, mógłby w procesie demokratycznego głosowania osób tam przebywających zostać przyłączony do Rosji. Rosjanie są wszędzie. Najbardziej obecność Rosjanina denerwuje człowieka w środku nocy, kiedy przejeżdża taki owaki pod twoimi oknami autkiem, które ma taką sama datę produkcji, co jogurt w twojej lodówce, z natężeniem basów zdolnym udawać Powstanie '44. A z głośników dudni rosyjski dance z Eurowizji rodem.
[!] Wniosek: To prawda, że Rosjanie nienawidzą Estończyków i Litwinów. Kiedy pojadę do Estonii i usłyszę, co puszczają na tamtejszych ulicach, to napiszę, kogo bardziej nie cierpią.
      Otoczona byłam obcokrajowcami z każdej strony i największy ubaw miałam, kiedy ktoś próbował mnie poczęstować papierosem zapalonym moim ogniem, ewentualnie zapytać o drogę do najbliższego baru, do którego mógłby mnie zabrać z powodu mojej czarnej kiecki, w której to raz wypuściłam się na miasto. A propozycje czynił w języku innym, niż rozumiem. Z uśmiechem pytałam wtedy: "Do you speak English?", po czym z jeszcze większym uśmiechem wysłuchiwałam średnio udanych prób wytłumaczenia mi, o co chodzi. Żadnemu z powyższych facetów się nie udało.
[!] Wniosek: Óczta się języków, droga płci męska. Bo jak przyjdzie co do czego, to nie będziecie umieli zapytać, czy dziewczyna ma dopożyczyć drobne do puszki piwa i biedna, do końca życia będzie myślała, że chcieliście ją poderwać na środku chodnika kurortu nadmorskiego.
      Audrone, litewska znajoma, ugościła nas w swoim mieszkaniu, absolutnie fantastycznym, mieszczącym się na starówce Wilna. Przyjęła nas godnie obiadem zrobionym przez Vincenta, który razem ze mną i koleżanką Kulką dostąpił zaszczytu goszczenia w jej skromnych progach. Czy wspominałam już, że Vincento jest Włochem z krwi i kości? W dodatku uwielbia gotować.
      Pasta serwowana w restauracjach, nawet tych określających się jako "włoskie" to nic nie znacząca namiastka tego, co jadłam. Jak Tokio Hotel w obliczu The Clash. Jak "Kod Leonarda da Vinci" w obliczu "Imienia Róży". Jak... bracia Mroczek w obliczu Ala Pacino. I tak dalej. Były jeszcze naleśniki na śniadanie. Na pytanie "Jak ci smakują?" Kulka z całą śniadaniową kurtuazją odpowiedziała: "Hell!" ("Piekło!" - przyp. mój). Poprawiła się na "Heaven" ("Niebo" - jak poprzednio) dopiero wtedy, kiedy zdążyłam się już zwinąć ze śmiechu i spaść pod stół.
[!] Wniosek: Już chyba nigdy nie zjem nic włoskiego w restauracji. Moje kubki smakowe mogłyby zacząć tęsknić.
      A Wilno jest piękne. Zakochałam się. Zbyt dużego kultu Mickiewicza, którego kocham, tam nie ma, ale jakieś ślady są. Poza tym urzekło mnie absolutnie Zarzecze - wileńska dzielnica artystów - z najmądrzejszą konstytucją, jaką kiedykolwiek ktokolwiek ułożył. Kolejne miejsce, gdzie chcę mieszkać.
[!] Wniosek: Nie kupiłam co prawda koszulki z Wieszczem, ani nawet długopisu z jego głowa dyndającą na sprężynce, ale za to wiem, co trzeba załatwić po ślubie, zaraz po wypełnieniu wniosku o kredyt na mieszkanie. Trzeba przypiąć kłódeczkę z inicjałami do balustrady mostu łączącego Republikę Zarzecze z resztą Wilna (i Resztą Świata).
      Wieszcz wiedział, co kochał. Dziesięć lat się zastanawiałam, dlaczego Litwę swoją Ojczyzną nazwał i zrozumiałam dopiero teraz. Lepiej późno niż później, jak mówią. Mówią też, że egzotyczną podróż możemy odbyć nawet za miedzę. I ja się z tym zgadzam.
      W takim razie za rok Estonia i Paryż na stopa, a teraz... Wracam do mojego martwienia się maturą z dwóch języków i dwóch historii. O maturze opowiem inny razem, bo matura jest egzotyczna mniej więcej w tym samym stopniu, co osławiony Tercet.
      A teraz chcę się jeszcze cieszyć latem, które pognało z naszymi rodakami do Anglii na zmywak. Wy też chcecie, prawda?

W. Fi M.