Czy telefon komórkowy może zastąpić przyjaciela?

Autor tekstu: Barbara Włodarczyk

Z komórek korzystamy wszędzie: w środkach komunikacji, na ulicy, w kawiarni, pubie, w domu, w samochodzie. Nie wyobrażamy sobie życia bez nich. Być może ludzie bardzo młodzi nie wierzą, że kiedyś istniał świat bez telefonów komórkowych.

      Początki telefonii komórkowej sięgają roku 1956. Wtedy szwedzka firma Ericsson wprowadziła pierwszy telefon komórkowy. Miał wielkość walizki, ważył 40 kg i kosztował tyle, co dobry samochód. Pierwsza sieć powstała w Sztokholmie. Obejmowała swym zasięgiem 30 km i miała 100 abonentów.
      Telefon komórkowy jest więc wynalazkiem stosunkowo nowym. W Polsce pierwsze komórki pojawiły się w 1991 roku i jak każda nowość były bardzo drogie i dostępne dla nielicznych. Pierwszy SMS został wysłany 3 grudnia 1992 roku w Wielkiej Brytanii. Jeszcze dziesięć lat temu korzystanie z komórki wcale nie było tak powszechne jak obecnie.
      Nie będę tu opisywać rozlicznych funkcji, jakimi dysponują aparaty komórkowe ani zastanawiać się nad savoir-vivrem korzystania z nich, bo są to rzeczy oczywiste i powtarzane do znudzenia. Równie oczywistą rzeczą jest, że telefon nie może zastąpić przyjaciela.
      Do telefonu nie można się przytulić. Telefon nie zaparzy nam kawy, nie poda herbaty, nie uśmiechnie się do nas ani nie spojrzy porozumiewawczo. Niby banalne i oczywiste, ale coraz więcej ludzi nie pamięta o tym, że nawet najdłuższa rozmowa przez telefon nie zastąpi bezpośredniego kontaktu z człowiekiem, uściśnięcia ręki, uśmiechu. Przez telefon można się umówić na rozmowę.
      Telefon nie odbierze naszych emocji ani uczuć. Naprawdę jest mu wszystko jedno czy jesteśmy szczęśliwi, czy nieszczęśliwi, w stanie euforii czy w depresji. Aparat na to nie zareaguje, nie wyczyta z naszej mimiki, gestów, spojrzenia, tonu głosu, że coś jest nie tak. Pozostanie zimnym i nieczułym pudełkiem, choćby wykonany był ze złota.
      Możemy zagrać z telefonem w Sonic Unleashed , ale nie zagramy z nim w tenisa, w badmintona czy w łapki. Nie będzie budował z nami zamków z piasku ani nie pomoże rozbić namiotu. Posiadając telefon komórkowy możemy być bardzo samotni.
      Człowiek jest istotą społeczną. Do prawidłowego funkcjonowania potrzebuje kontaktu z innym człowiekiem, z grupą ludzi. Nie łudźmy się: nawet najwspanialszy wynalazek techniczny, wyposażony w mikrofon, głośnik i kamerę nie zastąpi obcowania z żywym człowiekiem.

B. W.