Wycieczka do lasu

- poziom średni

Autor tekstu: Edyta Walicka

Bardzo lubię las o każdej porze roku. Tej miłości nauczyła mnie moja babcia. A lekcje wychowania fizycznego w lesie - uwielbiam.

TEKST 1: Na zajęciach z wychowania fizycznego często chodzimy na spacery do lasu. Las rośnie daleko od naszej szkoły, dlatego poświęcamy takiej wycieczce aż dwie godziny lekcyjne. Pani każe nam iść szybkim, równym marszem. Jest to bardzo trudne, ale każdy stara się jak może. Po drodze zawsze przytrafia się nam coś śmiesznego. Ostatnio Maciek, mój najlepszy kolega z klasy, wpadł do wielkiej kałuży. Był całkiem mokry i miał brudne spodenki. Wszyscy bardzo się z niego śmiali, ale on się tym nie przejmował. Pani pomogła mu wstać i poszliśmy dalej. Kiedyś w trakcie marszu zaczęło strasznie lać. Zamiast do lasu wszyscy zaczęli biec z powrotem do szkoły. Na ogół jednak bez przygód udaje nam się dotrzeć do lasu. W lesie szukamy dużej polany, na której ćwiczymy. Pani nie pozwala nam odpoczywać i bardzo szybko wszyscy są zmęczeni. Musimy wykonywać różne ćwiczenia: przysiady, pajacyki, skłony? Gdy ktoś jest niegrzeczny, za karę musi zrobić dwa razy więcej przysiadów niż reszta klasy. Po wykonaniu wszystkich ćwiczeń pani pozwala się nam bawić. Dziewczynki zbierają wtedy kwiatki i robią z nich małe wianuszki albo wylegują się w słońcu na polanie. Ja i chłopaki najczęściej gramy wtedy w piłkę. To najfajniejsza część lekcji. Można krzyczeć i biegać. Potem pani robi zbiórkę i wszyscy maszerujemy do szkoły. Chciałbym, żeby inne lekcje też były w lesie.

TEKST 2: Wczoraj byłam z babcią w lesie. Moja babcia bardzo lubi chodzić do lasu. Jest tam cicho i spokojnie. Babcia opowiada mi o ptakach i drzewach. Zna się na tym, bo kiedyś uczyła w szkole biologii. Chciałabym wiedzieć tyle, ile moja babcia. Pilnie jej słucham i staram się jak najwięcej zapamiętać. Jak będę duża, to będę już wszystko wiedzieć o każdym drzewie, roślinie i ptaku. Wczoraj babcia pokazała mi bardzo duże drzewo i powiedziała:
      - Julciu, to jest dąb. Dęby żyją setki lat.
      - Dłużej niż ty, babciu?
      - Oj, o wiele dłużej wnusiu - babcia zaśmiała się - niektóre pamiętają jeszcze moją babcię i jej babcię!
      - Ooo!!!
Nie mogę w to uwierzyć! Ale moja babcia zawsze mówi prawdę, więc na pewno tak właśnie jest.

E. W.